বিশ্বৰ জলবায়ু পৰিৱৰ্তন আৰু গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে সাম্প্রতিক এক গুৰুত্বপূর্ণ গৱেষণা তথ্য ‘নেচাৰ’ জাৰ্নেলত প্ৰকাশিত হৈছে। এই গৱেষণাত উল্লেখ কৰা হৈছে যে, ২০৫০ চনৰ ভিতৰত বিশ্বৰ মুঠ হিমবাহৰ প্রায় আধা সংখ্যা সম্পূৰ্ণৰূপে বিৰامীম্বিত হৈ যাব। এই গৱেষণাৰ নেতৃত্ব দিয়া হৈছে হিমবাহ বিশেষজ্ঞ লেণ্ডাৰ ভেন ট্রিখটৰ দ্বাৰা, যাৰ মতে, প্রতি বছৰে গড়ে ২০০০ ৰ পৰা ৪০০০ টা হিমবাহ গলি শেষ হৈ আছে।
উপৰ্গহৰ যান্ত্ৰিক সহায়ত পৃথিৱীৰ ২,১১,৪৯০ টা হিমবাহ চিনাক্ত কৰা হৈছে, য’ত দেখা গৈছে ক্ষুদ্ৰ হিমবাহসমূহ অতি দ্রুত গলিছে। বিজ্ঞানীসকলৰ ৰাইজত উল্লেখ কৰা মতে, ২০৪১ চনৰ ভিতৰত প্ৰায় দুহেজাৰ হিমবাহ শেষ হব আৰু ২১০০ চনৰ ভিতৰত কেৱল ৫০ শতাংশ হিমবাহৰ অস্তিত্ব থাকিব। বৰ্তমানৰ পৃথিৱীৰ উষ্ণতা প্ৰাক-উদ্যোগীকৰণ যুগৰ তুলনাত ৪ ডিগ্ৰী চেন্টিগ্ৰেড বৃদ্ধি হৈছে, যি ইয়াৰ বাবে মূল কাৰণ।
বিশেষকৈ, হিমালয়, আল্পছ আৰু হিন্দুকুশ পৰ্বতমালাৰ দ্ৰুত হিমবাহ গলন বিষয়ে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ জলবায়ু সন্মিলনৰ পৰা গভীৰ উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰা হৈছে। এই পৰিঘটনাৰ ফলত জীৱকুলৰ খাদ্যসংকট আৰু প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ সৃষ্টিৰ সম্ভাৱনা আছে। বিজ্ঞানীসকলে আগৱাণি কৰিছে যে, যদি গোলকীয় উষ্ণতা বৃদ্ধিৰ হাৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ সক্ষম নহয়, তেন্তে ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মৰ বাবে পৃথিৱী বসবাসৰ অনুপযোগী হৈ পৰিব।
