উত্তৰ আমেৰিকাত ২০২৬ চনৰ ফিফা বিশ্বকাপ অনুষ্ঠিত হোৱাৰ সমান্তৰালভাৱে অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অন্যান্য ৰাজ্যসমূহো ফুটবল জ্বৰত আক্ৰান্ত হৈছে। ইয়াৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ হাজাৰ হাজাৰ শিশু আৰু যুৱক-যুৱতীয়ে নিজৰ বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে ফুটবল খেলিবলৈ খেলপথাৰলৈ ওলাই আহিছে। এই প্ৰতিযোগিতাক লৈ উত্তেজনা বাঢ়ি অহাৰ সময়ছোৱাত ২০২৬ বৰ্ষত নিউজউইক আলোচনীৰ দ্বাৰা ভাৰতৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ হাস্পতালৰ মৰ্যাদা লাভ কৰা গুৰুগ্ৰামস্থিত মেদান্তা–দ্য মেডিচিটী হাস্পতালৰ বিশেষজ্ঞসকলে ক্লিনিকেল অনুশীলন-পৰ্যবেক্ষণত প্ৰায়ে লাভ কৰা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিছে: সেয়া হৈছে যুৱ ফুটবল খেলুৱৈসকলৰ মাজত হোৱা প্ৰতিৰোধযোগ্য ক্ৰীড়া সংক্ৰান্তীয় আঘাত।
মেদান্তা গুৰুগ্ৰামৰ অৰ্থপেডিক্স বিভাগৰ উপাধ্যক্ষ ডাঃ আতিক বাসদেৱে কয় যে, যুৱ ফুটবল খেলুৱৈসকলক প্ৰভাৱিত কৰা বিভিন্ন আঘাতৰ ভিতৰত এচিএল (এণ্টেৰিঅ’ ক্ৰুচিয়েট লিগামেণ্ট) চিঙি যোৱাটো অন্যতম আটাইতকৈ গুৰুতৰ সমস্যা। ইয়াৰ পৰা সম্পূৰ্ণ সুস্থ হ’বলৈ প্ৰায়ে কেইবামাহো পুনৰ সংস্থাপন আৰু আৰোগ্য লাভৰ সময়ৰ প্ৰয়োজন হয়। তেওঁ কয় যে, “এচিএল হৈছে আঁঠুৰ সন্ধি বা গাঁঠিটোক সুস্থিৰ কৰি ৰখা এটা অন্যতম প্ৰধান লিগামেণ্ট। খেলৰ সময়ত হঠাতে দিশ পৰিৱৰ্তন কৰিলে, জাঁপ মৰাৰ পিছত অস্বাভাৱিকভাৱে মাটিত ভৰি দিলে বা জোৰকৈ আগুৱাব বিচাৰিলে এই লিগামেণ্ট চিঙি যাব পাৰে। ইয়াৰ লক্ষণসমূহৰ ভিতৰত সাধাৰণতে আঁঠুত কিবা এটা ফুটি যোৱাৰ দৰে শব্দ হোৱা, ফুলি উঠা, তীব্ৰ বিষ হোৱা আৰু আক্ৰান্ত ভৰিখনত ভৰ দি থিয় হ’বলৈ কষ্ট পোৱা আদি দেখা দিব পাৰে।”
এই আঘাতে পেচাদাৰী আৰু অপেচাদাৰী উভয় ধৰণৰ ফুটবল খেলুৱৈকে প্ৰভাৱিত কৰে আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ দীৰ্ঘম্যাদী হ’ব পাৰে। ভাৰতত ক্ৰীড়া সংক্ৰান্তীয় আঁঠুৰ আঘাতৰ প্ৰায় এক-তৃতীয়াংশ কেৱল ফুটবল খেলৰ বাবেই হয়। এচিএল লিগামেণ্ট চিঙি যোৱাৰ পিছত আৰোগ্য লাভ কৰিবলৈ কেইবামাহো সময় লাগিব পাৰে। বহু খেলুৱৈয়ে আঘাত পোৱাৰ পিছত পুনৰ পূৰ্বৰ দৰে খেলৰ পৰ্যায়লৈ ঘূৰি যাবলৈ সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হয়।
আঘাত ধৰা পেলোৱাত পলম হোৱাটোৱেই আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান বুলি গুৰুত্ব আৰোপ কৰি ডাঃ বাসদেৱে কয় যে, “বহু খেলুৱৈয়ে আৰম্ভণিতে এই আঘাতক আওকাণ কৰে আৰু ভাবি লয় যে ই নিজে নিজেই ঠিক হৈ যাব। কিন্তু তেওঁলোকে যেতিয়ালৈকে চিকিৎসাৰ সহায় লয়, তেতিয়ালৈকে আঁঠুৰ মেনিস্কাছ চিঙি যোৱাৰ দৰে অতিৰিক্ত ক্ষতি হ’ব পাৰে, যাৰ ফলত আৰোগ্য লাভৰ প্ৰক্ৰিয়া অধিক জটিল হৈ পৰে।”
তেওঁ লগতে উল্লেখ কৰে যে, বেছিভাগ এচিএল আঘাত আন খেলুৱৈৰ সৈতে সংঘৰ্ষ বা খুন্দা খোৱাৰ ফলত নহয়। অধ্যয়নৰ পৰা দেখা গৈছে যে বেছিভাগ এচিএল চিঙি যোৱাৰ ঘটনা কোনো সংস্পৰ্শ অবিহনে ঘটে, যিবোৰ প্ৰায়ে খেলৰ সময়ত এটা সাধাৰণ কাৰক অথবা ভুলকৈ ভৰি দিয়াৰ ফলত হয়।
ডাঃ বাসদেৱে জোৰ দি কয় যে, এই ক্ষেত্ৰত প্ৰতিৰোধেই হৈছে আটাইতকৈ কাৰ্যকৰী কৌশল। গৱেষণাৰ কথা উল্লেখ কৰি তেওঁ কয় যে গাঁথনিগত ৱাৰ্ম-আপ আৰু নিউৰ’মাচকুলাৰ শক্তিশালীকৰণ কাৰ্যসূচীৰ জৰিয়তে বহুতো এচিএল আঘাত প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা যায়, বিশেষকৈ যেতিয়া ইয়াত শক্তি, ভাৰসাম্য, চঞ্চলতা আৰু মাটিত সঠিকভাৱে ভৰি দিয়াৰ কৌশল আদি ব্যায়ামসমূহ একত্ৰিত কৰা হয়।
তেওঁ লগতে এই কথাও স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে এচিএলৰ আঘাত এজন খেলুৱৈৰ ক্ৰীড়া জীৱনৰ শেষ নহয়। যোৱা দশকটোত ক্ৰীড়া চিকিৎসা, ফিজিঅ’থেৰাপী আৰু কম কটা-চিঙা অস্ত্ৰোপচাৰ প্ৰণালীৰ অগ্ৰগতিয়ে চিকিৎসাৰ ফলাফল লক্ষণীয়ভাৱে উন্নত কৰি তুলিছে। ইয়াৰ ফলত বহু খেলুৱৈয়ে পুনৰ শক্তি আৰু আত্মবিশ্বাস ঘূৰাই পাইছে আৰু নিজৰ প্ৰিয় খেলপথাৰলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
স্কুলীয়া প্ৰতিযোগিতা, জিলা লীগ আৰু বৰদলৈ ট্ৰফীৰ দৰে মৰ্যাদাপূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ জৰিয়তে অসমৰ ফুটবল সংস্কৃতি ক্ৰমান্বয়ে বৃদ্ধি পাই থকাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত চিকিৎসকসকলে ইয়াক পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মৰ বাবে এক সুৰক্ষিত ক্ৰীড়া পৰিৱেশ গঢ়ি তোলাৰ এক মূল্যবান সুযোগ হিচাপে গণ্য কৰিছে।
ডাঃ আতিকে কয়, “বিশ্বকাপে হাজাৰ হাজাৰ যুৱক-যুৱতীক ডাঙৰ স্বপ্ন দেখিবলৈ আৰু ফুটবল খেলপথাৰত অধিক সময় কটাবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিব। এয়া উদযাপন কৰিবলগীয়া কথা। সঠিক প্ৰশিক্ষণ, সজাগতা আৰু সময়মতে যত্ন ল’লে এনে আঘাতসমূহ নিশ্চিতভাৱে প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা যাব।”
